به خورشید می‌مانی

هم در حسرت آغوش‌ات می‌سوزم،

هم

در آغوش‌ات!

نظرات ()

ناگزیر
تن به مهربانی نسیم می دهد
شاخه های سبز و نورسیده درخت
.
گرچه او
همین دو فصل پیش
شاخه شاخه اش شکسته است 
از عتابِ باد..

نظرات ()

حس استخوان شکسته‌ای

که کج جوش خورده بود

و باید

دوباره مى‌شکست..

نظرات ()

چرخ می‌خورم

می افتم
بلند می شوم
می افتم
پرت می شوم

می‌افتم
...
جاذبه ات را
از دست داده ای!

نظرات ()

قلبم

صحرای داغ عربستان است

درست پیش از آنکه بر آن

پای بکوبی

و چشمه‌ای بجوشد.

دلم

صحرای خشک و بی سرابی‌است

در اذان ظهر

دلم....

نظرات ()

آنها پوست می‌کَنند از من

من، دل می‌کَنم از تمامشان

من، سبک می‌شوم و صاف و پوست کنده

آنها، کسانی با حفره‌هایی حجیم و تو خالی

 توی سینه‌هایشان

.

بی حسابیم.

نظرات ()

سکوت، امن ترین پناهگاه است.

نظرات ()

این خیلی ناجوانمردانه است که وقتی آدم انقدر خوب است و پراز آرامش و رام، همه ‌ی کلمه ها ناپدید می‌شوند و تمام روزها به سکوت می‌گذرند بی که بتوانی کسی، دوستی را، شریک کنی در شیرینی آرامشت...

این خیلی کم لطفی‌ست ها..

نظرات ()

آدم باید جوری زندگی کنه، که ته‌ِ ته‌ِ تهش، اونجا که همه رفتن

با خودش راحت باشه

معذب نباشه

حالا از خودش راضی و خوشحال و مفتخر هم بود که

چه بهتر

..

نظرات ()