آخرین سنگر..

اول داشتم فکر می‌کردم یک عمر، برای رسیدن کم است. بعد فکر کردم اگر قرار به نرسیدن باشد، یک عمر که هیچ، همه‌ی عمرها هم کفاف نمی‌دهد.

آدم به یک جایی می‌رسد که دیگر سکوت می کند. نه که سکوت را برمی‌گزیند و انتخاب می‌کند، نه! چاره‌ای جز سکوت ندارد. 

دیگر نه کسی را دارد که برایش بگوید و بنویسد، نه اصلا دنبال کسی‌ست که حرف زدنش را طالب باشد. می‌نشیند یک گوشه‌ای به تماشا، و مرور هزارباره‌ی خودش و خودش.

/ 2 نظر / 29 بازدید
منصوره

سکوت سرشار از ناگفته هاست. چه کسی رو داشته باشی که برایش بگویی یا بنویسی چه نداشته باشی. نکته دانش خود می فهمد.

123

زیبا